Miasto i Gmina
NAROL

SZLAK ŻÓŁTY Narol – Młynki – Huta Szumy – Rebizanty

Długość ok. – 10 km.
Czas przejścia – 2–3 godziny

Swój początek bierze w centrum Narola przy ratuszu – siedzibie Urzędu Miasta i Gminy Narol.

NAROL
Niewielka osada ulokowana nad rzeką Tanew a powstała najprawdopodobniej już w XIII w. Swoją nazwę zawdzięcza nowej lokalizacji „na roli”, stąd też późniejsza nazwa Narol. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1578 r, prawa miejskie (magdeburskie) nabyła 02 X 1592 za czasów Zygmunta III Wazy. Miasto funkcjonowało dzięki szlakowi handlowemu Lwów – Zamość. Gród wielokrotnie niszczony przez wojny, pożary i najazdy tatarskie. Narol był własnością Silnickich, następnie Potockich, w poł. XVIII w. Antoniego Dziewałtowskiego, od r. 1753 do 1876 Łosiów, następnie Puzynów i w XX w. Korytkowskich.

 W r. 1914 zostało zniszczone przez Austriaków. Podczas II Wojny Światowej miejsce walk partyzanckich z okupantem oraz z bandami UPA. Po reformie administracyjnej XX-lecia międzywojennego utracił prawa miejskie, odzyskał je dopiero w 1996. Parafia narolska swoją siedzibę miała początkowo poza samym Narolem ponieważ pierwszy kościół usytuowany był obok miejscowości (Zagrody – gdzie ponoć do dziś znajdują się nagrobki księży z początku XVI wieku), późniejszy obiekt sakralny zbudowano zaraz obok zniszczonego przez czas kościoła – był to kościół modrzewiowy. Później z chwilą oddania kościoła murowanego w centrum Narola sprzedano go do Lubaczowa po czym znalazł się on w miejscowości Łukawiec, gdzie pozostał do dnia dzisiejszego zabytkiem klasy zerowej.

Aktualnie miasto rozwija się dzięki rolnictwu, usługom i turystyce, liczbę mieszkańców szacuje się na 2,2 tyś (1998r.). Do najcenniejszych zabytków należy zaliczyć „Pałac Łosiów” z XVIII wybudowanego przez Feliksa Antoniego hr. Łosia, kościół p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny (1790-1804) oraz cerkiew grekokatolicka z 1899 wraz z przylegającym cmentarzem.

Przechodząc przez jezdnię kierujemy się na zachód, mijając kościół.

Kościół parafialny w Narolu

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny został ufundowany przez rodzinę Łosiów w latach (1790-1804), budowla w stylu klasycystycznym, jednonawowa z prezbiterium zamkniętym półkoliście. Wewnątrz cenna polichromia Teseya z 1936r. Północna kaplica kryje pod sobą zdobioną kryptę rodziny Łosiów. W części zachodniej kościoła zachowało się zabytkowe wyposażenie z XVII i XVIII w.

Idziemy asfaltową drogą w kierunku Młynek, po ok. 500 metrach szlak zbacza z drogi (w lewo) w kierunku zagajnika sosnowego, siedlisko bardzo ubogie ze słabo rozwiniętym runem i podszytem. Poruszamy się piaszczystą ścieżką. Mijamy po lewej stronie (100 metrów od szlaku) zbiornik retencyjny w Narolu stanowiący miejsce odpoczynku i rekreacji miejscowej ludności i turystów. Zbiornik o powierzchni 2,8 ha gromadzi ok. 33600m3 wody a dzięki niewielkiej głębokości 1,2 m jest bezpieczny dla korzystających z niego ludzi.
Wychodząc z sosnowego zagajnika wkraczamy na teren przysiółka Młynki, gdzie w centrum wsi mijamy odremontowaną kapliczkę w sąsiedztwie kilku lip. Maszerując dalej, zgodnie z oznaczeniami szlakowymi (w lewo) trafiamy po chwili na mostek na niewielkim dopływie Tanwi, którego koryto mimo, że niewielkie ma piaszczyste dno i urokliwy charakter. Po kolejnych 50 metrach dochodzimy do bitej drogi, gdzie kierujemy się w prawo. Droga i zarazem trasa szlaku przebiega w tym miejscu przez monokulturowy las sosnowy. Po lewej stronie drogi, co jakiś czas, widzimy uprawy leśne powstałe w miejscu wyrębu. Runo w drzewostanie jest stosunkowo ubogie. Dominującym gatunkiem jest borówka czarna – roślina objęta częściową ochroną gatunkową. W lasach sosnowych wśród ptaków gatunkiem dominującym jest rudzik, zięba, dzięcioł duży, strzyżyk i sikora sosnówka.
Na okolicznych drzewach widzimy budki dla ptaków. Tu i ówdzie – wychodnie pięknego żółtego piasku wydmowego tworzącego podstawę bardzo ubogich gleb bielicowych. Po lewej stronie zrąb zupełny wykonany kilka lata temu. Prowadzona jest na jego powierzchni uprawa brzozowo-sosnowa. Nad zrębem nocą można zaobserwować żerującego lelka kozodoja.
Dalsza trasa szlaku wchodzi na teren województwa lubelskiego. My skręcając w lewo (ok. 300 m) dojdziemy do rezerwatu „Bukowy Las”.

REZERWAT ,,BUKOWY LAS”
utworzony został Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 21 grudnia 1998 roku. Przedmiotem ochrony rezerwatu jest kompleks lasów bukowych. Teren obfituje w wiele egzemplarzy dorodnych i wiekowych buków, których wartości nie da się przeliczyć tylko jako surowiec drzewny. Położony jest na wschodnim krańcu Roztocza Środkowego na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej. Rezerwat obejmuje pow. 86,29 ha. Przez teren rezerwatu biegnie 1,5 km ścieżka dydaktyczno – przyrodnicza ,,Bukowy Las”. Na czterech przystankach można zapoznać się z różnymi wariantami zbiorowiska roślinnego podgórskiej formy buczyny karpackiej, okazałymi egzemplarzami buka i jodły oraz światem zwierzęcym charakterystycznym dla tego miejsca. Przy stołach wypoczynkowych można zjeść posiłek i zregenerować siły przed dalszą wędrówką

Wracając na trasę szlaku dochodzimy do miejscowości Huta Szumy.
 

HUTA SZUMY
Niewielka wieś parająca się w przeszłości jak sama nazwa wskazuje, wytopem żelaza z okolicznych rud darniowych. Dawniej zwana Hutą Starą, lecz ze względu na pospolitość tej nazwy w okolicy, przemianowano ją na Hutę Szumy (w nawiązaniu do pobliskich wodospadów na rzece Tanew). We wsi, wśród niewielkiej liczby zabudowań, na rozstaju dróg budowa nowej kapliczki.
Wychodzimy ze wsi, kierując się w drogę na wprost, wchodzimy w pola uprawne. Na polach możemy zaobserwować skowronki, a tam gdzie miedze porastają krzewy, gąsiorka.
Znowu wchodzimy w las sosnowy. Po lewej stronie – krzyż wapienny, charakterystyczny element Roztocza. Krzyże w tym regionie stawiano przy drogach, na miedzach oraz wśród pól, nie mówiąc o cmentarzach i przy kościołach. Do 1947 roku te rękodzieła wykonywali artyści
z Ludowego Ośrodka Kamieniarskiego w Bruśnie Starym. Wiele z tych arcydzieł zachowało się, niestety niektóre poginęły, niektóre zniszczył ząb czasu. Wędrujemy dalej zgodnie
z oznakowaniem szlaku przez przysiółek Korkosze, wchodzimy w część lubelską Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej, po prawej stronie szlaku mijamy rozrastającą się zabudowę letniskową ograniczającą wolny dostęp do koryta rzeki Tanew.

Dochodzimy do wsi Rebizanty, przecinamy drogę asfaltową prowadzącą w prawo do Suśca, w lewo do Huty Różanieckiej. My drogą polną kierujemy się na wprost do rezerwatu „Nad Tanwią” położonego ok. l km od wymienionej drogi asfaltowej. Po prawej – w oddali zabudowania Rebizantów, a przy naszej drodze wapienny krzyż z trzema pomnikowymi lipami.
Przy rezerwacie pole namiotowe „U Gargamela”. Przy rezerwacie również niewielki sklepik, w którym można zaopatrzyć się w napoje i coś do zjedzenia.

REZERWAT „NAD TANWIĄ”
Utworzony został w 1958 roku ,zajmuje powierzchnię 47,49 ha. Głównym celem ochrony jest zachowanie w stanie naturalnym malowniczego krajobrazu dolin rzek Tanew i Jeleń. Największą osobliwością rezerwatu jest seria 24 progów wysokości około 1 m, występujących na 200-mertowym odcinku Tanwi, zwanych „szumami” lub „szypotami”. Zostały one wypreparowane w podłożu skalnym na skutek ruchów neotektonicznych. Także świat roślin jest tutaj wyjątkowo bogaty, reprezentowane są tutaj m. in. Olsza szara, jodła, sosna i świerk, a z mniejszych roślin rosiczka długolistna i lilia złotogłów. Sama rzeka jest siedliskiem coraz rzadziej spotykanego w środowisku naturalnym pstrąga potokowego. Ciąg niewielkich wodospadów zmienia leniwie płynącą rzekę w rwący potok o górskim charakterze. W rezerwacie poprowadzona jest ścieżka dydaktyczna mająca na celu przybliżenie zagadnień związanych z życiem lasu i z procesami w nim zachodzącymi. Na przystankach opisane są również wspomniane wcześniej progi. Na każdym z czternastu przystanków rozpatrywany jest inny element ekosystemu leśnego i łąkowego. Nad samą rzeką można zauważyć żółtego ptaka z długim ogonem – to pliszka górska.

Kalendarz
Kwiecień 2019
P W Ś C P S N
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
Zarezerwuj wizytę
(16) 63 17 019

Lipsko ul. Mogiłek 1, Narol 37-610

Skip to content